Դատարանը կայացրեց քաղաքական որոշում

Այսօր Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը Պետրոս Ստեփանի Մակեյանին, Աշոտ Ռուբենի Զաքարյանին եւ Շոթա Ագունի Սաղաթելյանին մեղավոր ճանաչեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 149-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ եւ 5-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ «Ընտրական իրավունքի իրականացմանը, ընտրական հանձնաժողովների աշխատանքներին կամ ընտրությանը մասնակցող անձանց լիազորությունների իրականացմանը խոչընդոտելը»: Նրանք երեքն էլ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի վստահված անձինք էին փետրվարի 19-ի նախագահի ընտրությունների ժամանակ:

Դատարանը Պետրոս Ստեփանի Մակեյանին դատապարտեց 3 տարի, իսկ մյուս երկուսին` 2 տարի 6 ամիս ժամկետներով ազատազրկման:

Հաշվի առնելով պատասխանատվությունը եւ պատիժը մեղմացնող հանգամանքները՝ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով Շոթա Սաղաթելյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառել` սահմանելով փորձաշրջան՝ 2 տարի ժամկետով:

Միաժամանակ դատարանը որոշում է կայացրել որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը վերացնելու եւ Շոթա Սաղաթելյանին անհապաղ դատական նիստերի դահլիճից ազատ արձակելու մասին:

Ի դեպ, դատավարության ամբողջ ընթացքում վկանները խոստովանել էին,որ նախաքննական ցուցմունքներ տվել են ճնշման տակ:

A1+

Հացադուլ երեք պահանջով

Այսօր ՀՀՇ վարչության մոտ ժամը 11.00-ին նախկին 3 հացադուլավորներին փոխարինեցին եւս 4-ը` Արա Քոչարյանը, Բագրատ Անդրեասյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը եւ Տիգրան Առաքելյանը: 3 օր հետո այս 4 հացադուլավորիներին կփոխարինեն եւս 4-ը: ՀՀՇ անդամներն իրենց հացադուլը կշարունակեն մինչեւ հունիսի 20-ը: Այս պային հացադուլի միանալու ցանկություն են հայտնել նաեւ մոտ 250 երիտասարդ ՀՀՇ-ականներ: Հացադուլավորների պահանջը մեկն է` ՀՀ գործող վարչախումբը պետք է կատարի ԵԽԽՎ 1609 բանաձեւի բոլոր կետերը: Իսկ իրենց պահանջները հացադուլավորները ձեւակերպել են 3 կետով. «Առաջին` անհապաղ ազատ արձակել քաղբանտարկյալներին եւ դադարեցնել քաղաքական դրդապատճառներով հալածանքները: Երկրորդ` անցկացնել մարտի 1-ի ոճրագործության միջազգային անկախ հետաքննություն եւ երրորդ` ապօրինաբար չխոչընդոտել հավաքների ազատության սահմանադրական իրավունքի իրականացումը»:

Ի դեպ, նախկին հացադուլավորներից ՀՀՇ վարչության անդամ Սարգիս Թամազյանի առողջական վիճակը 3-օրյա հացադուլի արդյունքում կտրուկ վատացել է եւ նրան ՀՀՇ վարչության մոտից տեղափոխել են Նոր-Նորքի հիվանդանոց: «Հիվանդանոցում նրան համապատասխան օգնություն են ցուցաբերել` կաթիլային ներարկել, որից հետո տեղափոխել են տուն: Այս պահին նա պառկած է տանը»,- «Ա1+»-ին տեղեկացրեց այսօր իր կուսակցին փոխարինած` Արա Քոչարյանը: Մայիսի 30-ին ՀՀ վարչության մոտ հացադուլ հայտարարածներին այցելել են ՀԺԿ նախագահ Ստեփան Դեմիրճյանը, «Հանրապետություն» կուսակցության նախագահ Արամ Սարգսյանը եւ այլ ընդդիմադիր առաջնորդներ: Թեեւ հացադուլի մասին տեղյակ էր պահվել Երեւանի քաղաքապետարանին, ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպանին, ՀՀ Գլխավոր դատախազությանը եւ Հայաստանում Կարմիր Խաչին, սակայն հացադուլավորներին այցելել են միայն Կարմիր Խաչից եւ ասել, որ ոչնչով չեն կարող աջակցել հացադուլավորներին, քանի որ չեն զբաղվում քաղաքականությամբ:

Հիշեցնենք, որ հացադուլավորները կոչ են անում ՀՀ բոլոր այն քաղաքացիներին, ում համար թանկ է ազատությունը ու մարդկային արժանապատվությունը միանալ իրենց բողոքին եւ հացադուլը դարձնել շարունակական: ՀՀՇ անդամների հացադուլին պատրաստվում են միանալ նաեւ այլ ընդդիմադիր կուսակցությունների անդամներ, որոնք դեռ պաշտոնապես չեն հայտարարել իրենց մտադրության մասին:

A1+

Օպերլիազորը «բարոյահոգեբանական» վնասվածք է ստացել

«Ամբաստանյալ»,- դիմելով մարտի 1-ին Արաբկիրի օպերլիազոր, վկա Էդգար Պետրոսյանին՝ իր խոսքի մեջ հանկարծակի վրիպեց դատավոր Ռուբեն Ափինյանը: «Վերջապես դուք տվեցիքամենաճիշտ որակումը այս խաբեբային»,- արձագանքեցին դահլիճում նստածները: Երբ դահլիճն համընդհանուր պոռթկաց ծիծաղից, դատավորը շփոթված ասաց, թե. «Ես վրիպումտվեցի, իսկ դուք ամեն բանից ուրախանում եք»:

Այս միջադեպը տեղի ունեցավ մարտի 1-ի իրադարձությունների ժամանակ ձերբակալված Միսակ Հովակիմյանի դատավարության ընթացքում: Նա մեղադրվում է ՀՀ «Քրեական օրենսգրք»-ի 316 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով՝ ոտնձգություն իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ: Ի դեպ, այս գործով դատավարության ընթացքում արդեն 3-րդ անգամ փոխվում է դատական քարտուղարը:

Ի դեպ, երբ դատապաշտպանը փորձեց հետաքրքրվել, թե հատկապես ինչ բռնություն է ամբաստանյալը ցուցաբերել վկա Պետրոսյանի նկատմամբ, արդյոք նրան մարմնական վնասվածք կամ այլ տիպի վնասվածք է հասցրել , վերջինս պատասխանեց. «Ոչ, միայն բարոյահոգեբանական վնասվածքներ է հասցրել»: Դահլիճն այս անգամ էլ չդիմացավ ու պայթեց ծիծաղից: Դատապաշտպան Մուշեղ Շուշանյանի հաջորդ հարցին տված պատասխանն էլ ավելի մեծ ծիծաղ առաջացրեց դահլիճում. «Ինչի՞ց որոշեցիք, որ Հովակիմյանը ձեզ բարոյահոգեբանական վնաս է հասցրել»: «Երբ նա սկսեց մեր պահանջները չկատարել»,- եղավ վկա Պետրոսյանի պատասխանը: Բացի այդ՝ նա մի պահ խորհրդավոր լռելուց հետո հայտարարեց նաեւ, որ «ամբաստանյալի գործողություններից իր արժանապատվությունը վիրավորվել է»: Ինչ վերաբերում է մարմնական վնասվածքներին, ապա պարզվեց, որ Հովակիմյանը հարվածել է ընդամենը ձեռքերին:

Դահլիճի պարբերաբար ծիծաղի պոռթկումները սկսեցին դուր չգալ դատավորին, եւ նա երկու կնոջ դուրս հանեց դահլիճից ծիծաղելու համար:

Դատապաշտպանի հարցերից հետո Միսակ Հովակիմյանն իր հերթին եւս սկսեց մի քանի հարցեր տալ վկային: Օրինակ՝ նրան հետաքրքրում էր, թե բերման ենթարկելուց հետո ինքը՝ Հովակիմյանը բաժանմունքում ինչ է ասել ոստիկաններին: Վկա Պետրոսյանը չէր հիշում: «Որովհետեւ դու չես եղել այնտեղ, դու չես ինձ բերման ենթարկել, դրա համար էլ չես հիշում»,- արձագանքեց Հովակիմյանը:

Ի դեպ իրավաբանական կրթություն ունեցող վկան երկար ժամանակ չէր կարողանում հասկանալ, թե բերման ենթարկելու համար ինչ իրավունքներ պետք է բացատրեր ձերբակալվածին ու ամենակարեւորն՝ ինչի համար: Իսկ ապա՝ վերջապես խոստովանեց, որ ոչ մի իրավունքի մասին էլ չի ծանոթացրել. «Փողոցում ի՞նչ իրավունք բացատրեի», - հետո շարունակեց, որ իրեն ընդամենը հրաման է եղել. «Ազատության հրապարակում շրջագայելու ժամանակ մարդկանց հետ բացատրական աշխատանքներ անցկացնեն եւ զգույշ լինեն»: Դատապաշտպանը հիշեցեց, որ նա խախտել է ՀՀ կառավաության որոշումն, ըստ որի՝ նա պարտավոր էր ձերբակալվածին հիշեցնել իր իրավունքները:

Այնուհետեւ՝ սկսեց ցուցմուքներ տալ ամբաստանյալի որդին՝ Վահագն Հովակմյանը, որը «Հայկական ժամանակ» օրաթերթի լրագրող է եւ իբրեւ վկա դատակոչվել է դատարանի կողմից: Նա հայտարարեց, որ թեեւ սահմանադրորեն իրեն վերապահված իրավունքով չի ասի, թե ինչ հիմքերով, բայց լուրջ կասկածներ ունի, որ իր հորը ձերբակալել են, քանի որ ինքը լրագրող է:

Հարջորդ վկան պաշտպանական կողմից էր՝ Ներսես Ներսիսյանը, որին հարցաքննելու հմար պաշտպանական կողմը 15 րոպե ժամանակ խնդրեց:

A1+

Արդեն մեկ շաբաթ է` Եռաբլուրում ազատամարտիկները հացադուլ են հայտարարել: Այսօր 15 հոգի շարունակում էին հացադուլը:

«Արաբկիր» ջոկատի ազատամարտիկներից Համլետ Պետրոսյանը «Ա1+»-ին տեղեկացրեց, որ երեք հոգու առողջական վիճակը կտրուկ վատացել է եւ ընկերները նրանց ստիպել են դադարեցնել հացադուլը: Այսօր հացադուլավորներին են այցելել Կարմիր Խաչի Միջազգային կազմակերպությունից ներկայացուցիչներ:

Համլետ Պետրոսյանն արդեն երրորդ օրն է հացադուլի մեջ է, բայց չի պատրաստվում դադարեցնել եւ ասում է, որ առավել առողջ եւ դիմացկունները հացադուլ են անելու անժամկետ, բայց հայտարարված է եռօրյա շարունակական հացադուլ:

Իսկ նախկին հացադուլավոր Կարո Հակոբյանը մեզ տեղեկացրեց, որ իրենց նախապայմանը ուժի մեջ է. եթե մինչեւ հունիսի 10-ը ազատ չարձակվեն իրենց մարտական ընկերները, որոնք ազատազրկված են քաղաքական հայացքների համար, իրենք իրենց ասածն անելու են եւ հացադուլը շարունակելու են դագաղների մեջ:

A1+

Իմիտացիա

«Իշխանությունը հերթական անգամ Հայաստանում բռնազավթված է, եւ այն քայլերը, որ արվում են, նպատակ ունեն մինիմալ կորուստներով մաքսիմում պահպանել բռնազավթած իշխանությունը»,-այսօր հայտարարեց մարտի 1-ի դեպքերից հետո կալանավորված, այժմ հանրապետությունից չբացակայելու պայմանով ստորագրությամբ ազատության մեջ գտնվող ԱԺ նախկին փոխխոսնակ Կարապետ Ռուբինյանը:

Այս կարծիքը չի կիսում բնականաբար նրա ընդդիմախոս ՀՔԴՄ նախագահ Խոսրով Հարությունյանը: Նա նկատում է, որ իշխանություն է համարվում նաեւ խորհրդարանը, ու երբ ասվում է, որ բռնազավթված է իշխանությունը, նշանակում է խորհրդարանական ընտրություններն էլ են կեղծվել, բայց միջազգային դիտռորդների գնահատականը շատ դրական է եղել ընտրությունների վերաբերյալ:

Ռուբինյանը համամիտ չէ, եւ գտնում է, որ խորհրդարանական ընտրությունները եւս կեղծվել են, բայց ժողովրդի մոտ պայքարի ցանկություն եւ հույս առաջացավ միայն Տեր-Պետրոսյանի ասպարեզում հայտնվելուց հետո: Այս առումով Խոսրով Հարությունյանը գտնում է, որ Տեր-Պետրոսյանը մի փոքր ուշացել է, եւ եթե ՀՀՇ-ն չի մասնակցել ընտրություններին եւ այսօր ներկայացված չէ խորհրդարանում, սա չի նշանակում, որ ընտրությունները կեղծվել են:

Բայց նա էլ է կիսում այն կարծիքը, որ այսօր խորհրդարանը չի արտահայտում քաղաքական ուժերի իրական հարաբերակցությունը, եւ այդուհանդերձ, արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների անհրաժեշտություն չի տեսնում: Խոսրով Հարությունյանը այսօրվա իրականությունը փորձում էր համեմատել 1996 թվականի դեպքերի հետ. «Բայց ինչո՞ւ եք վատի հետ համեմատում, չէ՞ որ աշխարհն առաջ է անցել, ժողովրդավարությունը զարգանում է ամբողջ աշխարհում»,- ասաց Ռուբինյանը եւ ինքնաքննադատաբար նկատեց, որ 96-ին էլ իշխանությունը քաղաքական կամք չունեցավ ընդունելու իրողությունը եւ գոնե երկրորդ փուլի գնալու, ինչի արդյունքում եղան խորհրդարանի շենքը գրավելու հայտնի դեպքերը: Ի դեպ, Կարապետ Ռուբինյանը հիշեցրեց Խոսրով Հարությունյանին, որ ինչ-որ չի հիշում, թե այն ժամանակ նա քննադատեր իշխանություններին, իսկ հիմա ձեռնտու է համեմատություններ անել 1996-ի հետ:

Ի դեպ, պատասխանելով «Ա1+»-ի հարցին, Խոսրով Հարությունյանը շեշտեց, որ պետք է պատասխանատվության ենթարկվեն այն մարդիկ, ում սխալ հրամանի արդյունքում զոհեր են եղել, եւ նա կարծում է, որ պետք է ստղծվեր մի խումբ, որում ընդգրկված կլինեին ինչպես իշխանության եւ ընդդիմության ներկայացուցիչներ, այնպես էլ միջազգային փորձագետներ, որոնք անաչառորեն կվերականգնեին իրականությունը: Խոսրով Հարությունյանի կարծիքով, խումբը չստեղծվեց ընդդիմության պատճառով, այնինչ, Կարապետ Ռուբինյանը տեղեկացրեց, որ 2,5 ամիս ժամանակ ունեին իշխանությունները՝ նման խումբ ստեղծելու համար, սակայն ոչ մի քայլ չի արել, եւ իրենց ոչ մի առաջարկություն այդ ուղղությամբ չի արվել: Հանրային խորհուրդ ստեղծելու վերաբերյալ էլ Խոսրով Հարությունյանի կարծիքը խիստ դրական է, եւ ինքն իրեն տեսնում է այդ խորհրդում, իսկ Ռուբինյանը կարծում է, որ դա իմիտացիոն գործողություններից հերթականն է. «Ուզո՞ւմ եք իմանալ հանրության կարծիքը՝ բացեք «Ա1+» հեռուստաընկերությունը եւ կունենանք իսկապես զանգվածային լրատվամիջոց, թույլ տվեք հանրահավաքների անցկացումը եւ կիմանաք հասարակության կարծիքը ձեր մասին»,- ասաց Կարապետ Ռուբինյանը:

Ինչ վերաբերում է նրան, որ որակյալ կադրեր նշանակելով այս կամ այն գործին` Սերժ Սարգսյանն ուզում է շտկել երկրում իրավիճակը, ապա Ռուբինյանն ասաց. «Որակյալ, ինտելեկտուալ տղային բերեցին, նշանակեցին վարչապետ, ի՞նչ է անում այդ տղան՝ փչանալուց բացի»:

A1+

Նիկոլ Փաշինյան - Երկրի հակառակ կողմը (Մաս 14-րդ)

15. կորսվող ինքնություն

- Հայրի°կ, իսկ դու ի՞նչ ես արել, որ ես ապրեմ ավելի լավ երկրում:
- Մենք արդեն ապրում ենք ավելի լավ երկրում, մենք արդեն Գերմանիայի քաղաքացի ենք...

***

Հռենոսի հովիտը ոչնչով չի հիշեցնում Հայաստանը, սա արդեն Գերմանիա է, մաքուր Գերմանիա: Հայաստանյան մտորումներս այս հարթավայրում իրական հենք ստացան մեկ էլ այն ժամանակ, երբ գնացքի պատուհանից երեւաց Բադեն-Բադենը: Բայց սա արդեն ոչ թե ապագայի, այլ ներկայի, ավելի ճիշտ` անցյալի Հայաստանի մասին է:
Ծանր է, ծանր է զգալը, որ Հայաստանում չես: Ոչ թե գիտակցելը, այլ զգալը. զգալը այն տարածության, որ այս պահին դարձել է անհաղթահարելի: Ծանր է զգալը, որ հորիզոնում չկա քեզ սպասող ոչ մի ուրվագիծ, քեզ կանչող ոչ մի ձայն: Նման պայմաններում քեզ համակում են վախերը. իսկ եթե քեզ արդեն մոռացել են, իսկ եթե դու օտար ես արդեն բոլոր նրանց համար, ում համարել ես հարազատ...
Թակ, թակ, թակ: Լսվում են մոտեցող ոտնաձայներ.
- Ո՞վ է...
- Ես եմ...
- Դու ո՞վ ես...
- Դե, ես եմ, ես...
- Բայց ո՞վ` դու...
Ամեն ինչ սկսվում է այս հարցից: Ամեն ինչ սկսվեց այս հարցին պատասխանելու անհրաժեշտությունից` ո՞վ եմ ես: Թվում է` ամեն ինչ պարզ է. բարձրաձայնում ես անունդ, եւ հարցը լուծվում է: Բայց ո՞ր անունը պետք է բարձրաձայնեմ. այն, որ ունեի՞, թե՞ այն, որ ունեմ: Եւ ի՞նչ է իմ անունը հիմա, եւ ի՞նչ էր իմ անունը երեկ, ի՞նչ է լինելու վաղը իմ անունը: Ինչպիսի~ պայմանականություն, ավելի ճիշտ` խորամանկություն: Ի՞նչ է անունը, եթե ոչ ամենակարեւոր հարցի պատասխանից խուսափելու միջոց, հարցի էությունը սպանող դավադրություն:
- Ի՞նչ է ձեր անունը: What is you name?
- Բոյան. Մարկո. Յոզեֆ. Նիկոլ...
- Վերջինը շատ զվարճալի է:
Ո՞վ եմ ես: Այս հարցը իմ մանկության մղձավանջն է: Նա միշտ հայտնվում էր դավադրաբար, այն պահերին, երբ ինձ երջանիկ էի զգում, երբ քնած էի լինում իմ ծնողների, եղբայրների, տատիկի տաքուկ գրկում, երբ վայելում էի տան կրտսերի իմ արտոնությունը:
- Ո՞վ եմ ես... ես... ես...,- հարցը դղրդում էր իմ մեջ:
Չէի հասկանում` ե՞ս եմ հարցնում, թե՞ մեկ ուրիշն էր պատասխան պահանջում ինձնից: Բայց նա իր ձեռքն էր վերցնում սիրտս, նա պահանջում էր պատասխանել: Վեր էի թռչում, լացս սառում էր սարսափից: Հիշում էի իմ անունը, ազգանունը, ծնողներիս, հորաքույրներիս, մորաքույրներիս, եղբայրներիս, պապերիս, տատերիս, հիշում էի անգամ մեր «օղորմածիկ բաբոյին»:
Բայց նա ավելի էր սեղմում սիրտս, հարցը ավելի սարսափազդու էր հնչում: Վեր էի կենում անկողնուց` վազում, վազում դեպի դուռը... Հարցը անհետանում էր նույնքան անակնկալ, որքան հայտնվել էր, եւ ես նորից քնում էի նույնքան անհոգ, որքան նրա հայտնվելուց առաջ:
Ծանր է զգալը, որ Հայաստանում չես, սփոփանք էլ կա. գնում ես Հայաստան: Կասկած էլ կա` պե՞տք ես դու Հայաստանում որեւէ մեկին: Բայց Գերմանիայում` առավել եւս, առավել եւս...

***
Ճաշի ժամը մոտենում է. պետք է լոգանք ընդունել, սափրվել եւ գնալ վագոն-ռեստորան` չմոռանալով, անշուշտ, հագնվելու մասին: Վագոն-ռեստորանը այս ժամին միշտ լիքն է մարդկանցով: Բոլոր սեղանները զբաղված են, բայց որոշների շուրջ նստելու տեղ կա: Մոտենում եմ մի երկտեղանոց սեղանի, որի մոտ մի տիպիկ գերմանացի` մոտ 50 տարեկան, խիստ դիմագծերով, ծաղկավոր թիթեռնիկ-փողկապով, մենյուն է ուսումնասիրում:
- Կարո՞ղ եմ այստեղ նստել,- անգլերեն հարցնում եմ ես:
- Bitte, bitte,- գերմաներեն պատասխանում է նա եւ սկսում ինձ ուշադիր զննել:
Քիչ հետո հարցնում է հետաքրքրված հայացքով.
- Where are you from? Are you Armenian?
Շփոթմունքս երկար չի տեւում.
- Ոչ, ոչ, ես սերբ եմ, Սերբիայից եմ:
- Ահ, կներեք, կներեք,- քթի տակ ծիծաղում է,- իսկապես կներեք...
- Ամեն ինչ կարգին է, ի՞նչ տարբերություն` հա՞յ ես, թե՞ սերբ:
- Դուք, երեւում է, չեք ճանաչում հայերին: Լսե՞լ եք նրանց մասին:
- Կենտրոնական Ասիայում են ապրում, այնպես չէ՞:
- Հարավային Կովկասում. վայելուչ, եվրոպական արտաքինով, բայց էությամբ խղճուկ մի ժողովուրդ:
Զգում եմ, որ ոտքերս ուզում են ինձ բարձրացնել, ձեռքս բռունցքվում է ու ձգտում դեպի այդ խոզի մռութը: Բայց սպասիր, սպասիր, սպասիր: Սպասիր, քեզ ասում եմ: Ժպտա, ժպտա, ժպտա, դեմքիդ տուր հետաքրքրվածի արտահայտություն, մի կարմրիր, մի կապտիր, մի սեւացիր: Ժպտա, այդպես, ավելի հանգիստ ժպտա, դեմքդ լարված է, մեղմ ժպտա.
- Իսկապե՞ս...
- Նախորդ տարի ես եղա Հայաստանում, մի անմոռանալի ճանապարհորդություն, ուղղակի անմոռանալի...
Մատուցողը եկավ. սեղանակիցս սաղմոն ձուկ պատվիրեց եւ սպիտակ գինի, ես` սթեյք եւ կարմիր գինի: Այս ընդմիջումը օգնեց վերականգնել ինքնատիրապետումս: Բայց խոսակցությունը պետք էր շարունակել:
Զրուցակիցս, պարզվեց, գերմանացի երկրաբան է, Էրվին անունով: Նա մի ընկերության պատվերով այցելել էր Հայաստան եւ երկու ամիս անցկացրել այնտեղ: Էրվինը աչք ծակելու չափ կոկիկ էր հագնված: Կրում էր ոսկե, կլոր շրջակալով ակնոցներ: Ճաղատությունը էլ ավելի էր ընդգծում դեմքին մշտապես առկա լարվածությունը:
- Եւ ինչո՞վ է ձեզ համար հիշարժան դարձել այդ երկիրը,- իբր իմիջիայլոց հարցրի ես:
- Շատ բանով,- ասաց Էրվինը` նենգ ժպիտը դեմքին, ու շարունակեց,- նրանք հենց սկզբից հարձակվում են իրենց երկիր մտած ամեն մի օտարերկրացու վրա եւ սկսում են տարբեր բաներ ապացուցել: Սկսում են, իհարկե, նրանից, որ իրենք ամենահին ժողովուրդն են: Եւ գիտե՞ք նրանք ինչ հեշտությամբ են խաղում հազարամյակի հետ: Նստած ենք, ասենք, սեղանի շուրջ շատ լուրջ պարոնների հետ: Եւ ահա, նրանցից մեկը կասի, որ իրենց ժողովուրդը երեք հազար տարվա պատմություն ունի: Սեղանի շուրջ անպայման կգտնվի մեկը, որ նրան կուղղի` հինգ հազար տարվա: Կարճ բանավեճից հետո նրանք կհամաձայնեն այն տարբերակի շուրջ, որ Նոյը առաջին հայն է: Բայց սա ամենը չէ, նրանք առաջին քրիստոնյաներն են: Ու չնայած սրանով նրանք հպարտանում են, բայց եւ չեն կարողանում ներել Հիսուսին, որ նա եկավ ու իրենց մի քանի հազարամյա նախաքրիստոնեական մշակույթը ոչնչացրեց. որպես ապացույց նրանք ունեն մի հռոմեական հավաբուն: Չէ, կներեք, նաեւ պարսատիկի քարերի մի կույտ, որ նրանց կարծիքով` Սթոուն-հենջի եղբայրն է,- Էրվինը սկսեց անզուսպ ծիծաղել:
Ես չգիտեի` ինչ ասել. սագի նման` անզգա կուլ էի տալիս մսի կտորները, անջատված լակում գինին:
- Բայց նրանք նաեւ ամոնատառապածն են. նրանց հետապնդել է ոչ միայն Հիսուսը (չնայած նրանք քրիստոնյա են), այլեւ Մուհամմեդը` Հիսուսի պատճառով: Եւ այս ամենը ապացույցն է ընդամենը մեկ բանի. նրանք ամենախելոքն են:
- Այո, ծանր օրեր եք անցկացրել այնտեղ,- կեղծ կարեկցանքով ասացի ես:
- Ոչ, ի՞նչ եք ասում, դա շատ զվարճալի էր: Հետո նրանք սկսում են բացատրել: Բացատրում են, թե ինչ բան է ճարտարապետությունը. նրանք ոչինչ չեն լսել Քյոլնի տաճարի, Սան Ստեֆանի, Սագրադա-Ֆամիլյայի, Նոտր Դամի մասին: Հետո նրանք սկսում են բացատրել, թե ինչ է գրականությունը, իրենց գրականությունը. ոչինչ չեն լսել Գյոթեի, Բայրոնի, Դոստոեւսկու, Մարկեսի մասին: Նրանք սկսում են բացատրել ամեն ինչ, խոսում են իրենց աշխարհակալ թագավորների, պետությունների մասին. ոչինչ չեն լսել Մակեդոնացու, Նապոլեոնի, Կեսարի մասին:
Ինձ թվաց, թե ես ուր որ է կհեկեկամ: Էրվինը շարունակեց.
- Բայց ամենազվարճալին այն է, երբ նրանք սկսում են ստուգել, թե արդյոք սերտել ես իրենց բացատրածը: Ի դեպ, այն վանքում, որտեղ ապրել է իրենց սուրբը, եւ որը դիտակետ է սուրբ սար Արարատի համար, այնքան աղբ կա, որ դա կարծես ոչ թե սրբատեղի է, այլ աղբանոց...Ես ուզում էի թեման փոխել: Բայց, չէ, ի՞նչ էր խոսելու այս խոզի մռութը, եթե ես սկզբում նրան ասեի, որ հայ եմ: Գիտեմ, թե ինչ էր խոսելու...
- Կներեք, իսկ ինչի՞ մասին էիք զրուցելու, եթե պարզվեր, որ ես հայ եմ: Դե, եթե մեր ծանոթության սկզբում պարզվեր, որ հայ եմ:
Էրվինը բռնված հանցագործի նման ինձ էր նայում:
- Ի՞նչ իմանամ, կխոսեինք մի բանի մասին,- շփոթված ասաց նա:
- Իսկ ինձ թվում է, թե դուք պիտի գովեիք նրանց պատմությունը, նրանց ճարտարապետությունը...
Նա կարմրեց.
- Դա, ախր, նրանց դուր է գալիս...
Ես սպանված էի.
- Ձեզ հետ ամեն ինչ կարգի՞ն է,- այլայլվածությունս նկատելով` հարցրեց նա:
- Ստամոքսս կարծես խանգարվել է,- ասացի ես ու վեր կացա:- Հաշիվս կբերեք կուպե,- դիմեցի ես մատուցողին:
Կուպեում շատ նեղվածք էր: Չէի կարողանում շնչել: Մատուցողը բերեց հաշիվը, վճարեցի, բայց շունչս կտրվում է. բացեցի պատուհանը: Օդ կա, բայց կուպեում նեղվածք է: Գնացքը դանդաղեցրեց ընթացքը. երեւի կանգառ է լինելու: Արագ հավաքեցի փոքրաթիվ իրերս: Գնացքը կանգնեց ինչ-որ կայարանում: Իջա. կայարանում մեծ ցուցանակ էր կախված` քաղաք Վիսբադեն:

(շարունակելի)

payqar.org

Քաղաքական պատվերը չի փոխվել

Երեկ Գյումրիում գտնվող Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում դատավոր Վահե Խալաթյանի նախագահությամբ շարունակվեց «Ժողովրդավարական հայրենիք» կուսակցության նախագահ Պետրոս Մակեյանի, Գյումրիի ռազմական ոստիկանության նախկին պետ Աշոտ Զաքարյանի եւ ՀՀ առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի վստահված անձ Շոթա Սաղաթելյանի դատը:

Նիստի ամենասկզբում ցուցադրվեց փետրվարի 19-ին նախագահական ընտրությունների քվեարկության ժամանակ Գյումրիի թիվ 34/06 տեղամասում նկարահանված տեսանյութը: Նկարահանումը կատարվել է այն ժամանակ, երբ Պ. Մակեյանը այցելել է վերը նշված տեղամաս, այնտեղ զրուցել տեղամասային ընտրական հանձնաժողովի նախագահ Սիլվա Հովհաննիսյանի հետ: Այդ ընթացքում նրան են մոտեցել տեղամասում գտնվելու իրավունք չունեցող երկու անձինք: Նրանք միջամտել են զրույցին եւ փորձել վեճի բռնվել Մակեյանի հետ: Սակայն վերջինս, կանխազգալով, որ այդ երկուսը սադրիչներ են, տոն չի տվել եւ ՏԸՀ նախագահին զգուշացրել է, որ ընտրակեղծարարներն օրենքի առաջ պատասխան կտան, ու դուրս է եկել տեղամասից: Մակեյանի` տեղամասում գտնվելը տեւել է մոտ երեք րոպե: Տեսանյութը ապացուցում է, որ նա հանձնաժողովի աշխատանքներին չի խոչընդոտել, վեճ չի հրահրել եւ ոչ էլ ուրիշի հրահրած վեճին է տոն տվել: Սա այն դեպքում, երբ Մակեյանը մեղադրվում է իբր թե կես ժամ շարունակ հանձնաժողովի աշխատանքները խոչընդոտելու եւ տեղամասում վեճ սարքելու մեջ: Իրականում տեղամասում վեճ հրահրողները եղել են երկու այլ անձինք, որոնցից մեկին մարդիկ տեսանյութից ճանաչել էին` Արա Մովսիսյան, որը Շիրակի մարզի բնապահպանության վարչության պետի որդին է: Ըստ տարածված լուրերի, տեսանյութում երեւացող երկու անձինք են եղել թիվ 34/06 տեղամասի տերնուտիրականը, եւ նրանց խնդիրն է եղել ապահովել Սերժ Սարգսյանի օգտին քվեաթերթիկների լցոնում, գումարով բերված ընտրողների վերահսկելի քվեարկություն եւ այսպես շարունակ: Սակայն նախաքննության մարմինը քրեական գործով նրանց չի ընդգրկել եւ չի հարցաքննել: Քննիչները չեն ցանկացել պարզել, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել թիվ 34/06 տեղամասում: Նրանք, ուղղակի փաստերը եւ ցուցմունքները կեղծելով, ցանկացել են քրեական գործ սարքել ՀՀ առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի կողմնակիցների դեմ:

Ինչեւէ, տեսաերիզը դիտելուց հետո փաստաբան Հովիկ Արսենյանը միջնորդեց այն կցել քրեական գործին որպես ապացույց: Իսկ փաստաբան Գրիշա Մանուկյանը այդ միջնորդությանն ավելացրեց նաեւ տեսաերիզում երեւացող եւ ինքնությունը պարզված անձին որպես վկա դատարան հրավիրելու պահանջը: Այս միջնորդությունը դատարանը բավարարեց, քանի որ մեղադրող կողմը դեմ չէր: Այնուհետեւ Հ. Արսենյանը միջնորդեց փոխել ամբաստանյալների խափանման միջոցը` կալանքը, եւ նրանց ազատ արձակել: Միջնորդությունը ստորագրել էին նաեւ փաստաբաններ Տիգրան Տեր-Եսայանը, Վարդուհի Էլբակյանը եւ Գրիշա Մանուկյանը: Փաստաբանները դատավորին հիշեցրին, որ դատաքննության փուլում վկաների հարցաքննության արդյունքում ապացուցվել է, որ իրենց պաշտպանյալներին վերագրվող մեղադրանքները անհիմն են: Այդ փաստը եւս մեկ անգամ ապացուցեց ցուցադրված տեսանյութը: Գրավոր տեքստը ներկայացնելուց հետո Արսենյանը նաեւ ավելացրեց, որ դատարանից պահանջում է, որպեսզի վերջինս չփորձի խափանման միջոցի հարցը որոշել` մատնանշելով նախաքննական ցուցմունքները, քանի որ դրանք դատարանի դահլիճում հերքվել են, եւ արժանահավատն այն է, որը հնչել է դատարանում` անմիջական վկայի շուրթերից: Վկաները հայտարարել են, որ քննիչները իրենց ստիպել են սուտ ցուցմունքներ գրել: Մեղադրող կողմը` ի դեմս դատախազ Արմեն Բոշնաղյանի, խափանման միջոցը փոխելուն դեմ արտահայտվեց` հայտարարելով, թե հիմքեր չկան: Դրանից հետո դատավորը հեռացավ խորհրդակցական սենյակ` խոստանալով վերադառնալ մեկ ժամից: Սակայն վերադարձավ մեկուկես ժամից եւ հայտարարեց, որ փաստաբանների միջնորդությունը մերժում է, եւ Մակեյանը, Զաքարյանն ու Սաղաթելյանը պետք է շարունակեն մնալ կալանքի մեջ: Երբ դատավորն արտաբերեց, որ միջնորդությունը մերժում է, դահլիճում կարծես ռումբ տրաքեր: Մարդիկ սկսեցին վանկարկել` «Ամոթ», «Ազատություն», «Պայքար, պայքար մինչեւ վերջ»: Մարդիկ լռեցին միայն այն բանից հետո, երբ փաստաբան Արսենյանը հայտարարեց, որ ցանկանում է հայտարարությամբ հանդես գալ: Այդ ժամանակ դատավորը միջամտեց եւ փաստաբանից պահանջեց իր որոշումը չքննարկել եւ հարգել դատարանին: Արսենյանը դատավորին առաջարկեց, որպեսզի նա ինքն իրեն առաջին հերթին հարգի, իսկ խափանման միջոցի միջնորդությունը մերժելիս, ըստ փաստաբանի, ավելի անկեղծ կլիներ, եթե դատավորը հայտարարեր, որ իրեն դեռեւս չեն հրահանգել մարդկանց ազատ արձակել:

Այնուհետեւ Մակեյանը դատավորին միջնորդեց ստուգել թիվ 34/06 տեղամասի ընտրական փաստաթղթերը, որից հետո կպարզվի, որ այդ տեղամասում լցոնում է տեղի ունեցել: Լցոնումը եղել է հիմնականում Սերժ Սարգսյանի օգտին, սակայն լցոնել են նաեւ Արթուր Բաղդասարյանի եւ Վահան Հովհաննիսյանի օգտին` ավելի փոքր ծավալներով: Այս միջնորդությունը եւս մերժվեց, որից հետո, երբ Մակեյանը ցանկանում էր հայտարարությամբ հանդես գալ, դատավորը փորձեց նրան թույլ չտալ խոսել` ասելով, որ քաղաքական հայտարարություններ չի կարելի անել: Մակեյանն էլ նրան հակադարձեց. «Քաղաքական պատվեր եք կատարում, բայց քաղաքական հայտարարություն չեք ցանկանում լսել»: Այս ընթացքում դահլիճը անընդհատ իր բողոքն էր արտահայտում, եւ մարդիկ իրենց ձայնը ցածրացնում էին միայն Մակեյանի խոսքը լսելիս:

Ինչեւէ, դատական նիստը հետաձգվեց մինչեւ հունիսի 6-ը:

hzh.am

Հացադուլավորներն ավելացել են

Եռաբլուրում հացադուլավորների թիվն այսօր հասավ 20-ի: Առավոտյան վարչական դատարանում իր դատից հետո հացադուլավորներին միացավ նաեւ «Հանրապետություն» կուսակցության քաղխորհրդի անդամ Լյովա Եղիազարյանը: Բայց առավոտյան թեեւ դատախազությունը ետ էր վերցրել հայցադիմումը, դատական նիստի ժամանակ Լյովա Եղիազարյանը քաղաքական հայտարարություն արեց այն մասին, որ այն, ինչ անում է դատախազությունը, քաղաքական հետապնդում է: Գործը դատարանի որոշմամբ կարճվեց:

Իսկ հացադուլավորները թեեւ դիմել են քաղաքապետարան` տեղեկացնելով իրենց հացադուլի մասին, քաղաքապետարանը բուժհսկողություն չի սահմանել հացադուլավորների նկատմամբ:

Այսօր հացադուլավորներին է այցելել Կարմիր խաչի ներկայացուցիչը: Թեեւ հացադուլ հայտարարած ազատամարտիկներից մեկի արյան ճնշումը մեզ հետ խոսակցության պահին բավականին բարձր էր, բայց իրենք իրենց լավ են զգում` զոհված ընկերների շիրմաքարերի կողքին: Այսօր «Հանրապետություն» կուսակցության նախագահ Արամ Սարգսյանը եւ Համաժողովրդական շարժման ներկայացուցիչ Մանուշակ Պետրոսյանը հացադուլավորների եւ մի խումբ մարդկանց հետ ծաղիկներ են դրել Վազգեն Սարգսյանի շիրմին:

Ի դեպ, հացադուլավորները հայտարարությամբ դիմել են բոլոր երկրապահներին` կոչ անելով նրանց եւս միանալ իրենց պայքարին` երկիրը ազատելով անօրինական ընտրված իշխանություններից: Նրանց կոչում ասված է, որ այսօր վտանգի տակ է մեր անկախությունը, այն ձեռքբերումը, որի համար զոհվեցին մեր լավագույն ընկերները:

Մեր հարցին, թե իշխանություններից որեւէ մեկն այցելե՞լ է իրենց, Լյովա Եղիազարյանն ասաց. «Մենք իշխանություն չունենք, մենք նրանց չենք ընդունում, իսկ մեր իշխանությունը այցելել է»,- նա նկատի ուներ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին: Նկատենք, որ այսօր ժամը 17-ի սահմաններում Եռաբլուր է այցելել ԱԺ պատգամավոր Սամվել Ալեքսանյանը` (հայտնի է Լ‎ֆիկ Սամո անունով-խմբ), հացադուլավորներից մի քանի մետր հեռու կանգնել, զրուցել է ինչ- որ մեկի հետ, ընդ որում շարժման տղաներից` ազատամարտիկներից մեկի հետ, եւ հեռացել, առանց մոտենալու եւ հարցնելու, թե ինչպես է հացադուլավորների ինքնազգացողությունը:

Իսկ Հյուսիսային պողոտայում երեկոները քաղաքական զբասանքի դուրս եկած մարդկանց համար զբոսանքի վերջնակետը վերջին օրերին դարձել է Եռաբլուրը:

A1+